fa اخلاق نیکی‌محور مدنی مبتنی بر محبت و [نوع]‌ دوستی از منظر نصیرالدین طوسی اخلاق هنجاری(با رویکرد اسلامی) Normative ethics نظری theoretic <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:110%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif"><span lang="FA" style="font-size:11.5pt"><span style="line-height:110%"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">مسئله این جستار بررسی جایگاه محبت و دوستی، در اخلاق اجتماعی از منظر <span style="letter-spacing:-.1pt">نصیرالدین طوسی است. طوسی جامعه را دارای هیأتی مجزا و مستقل از مجموعه‌ای</span> از افراد می‌داند که دارای خصوصیاتی متفاوت از افراد است. دستیابی به سعادت مدنی یا کمال جامعه‌نگر که غایت سیاست مدن طوسی است، نیازمند نوعی وحدت، یگانگی و تألف است که افراد جامعه را در ارتباط با هم بسان یک شخص واحد گرداند. اشتیاق به این تألف، محبت نام دارد. طوسی محبت را به عنوان نوعی نظریه نیکی‌محور، در جایگاهی جامعه‌نگر در رشد اخلاق اجتماعی الگوسازی می‌کند تا آنجا که حتی عامل و یا دلیل تنوع مدینه‌ها نزد وی، چگونگی تألیف جامعه براساس نوع محبوب است. ذومراتب بودن محبت، براساس تنوع امر محبوب (فضیلت یا غیر آن از منافع و لذتها)، به تنوع مدینه نزد او منجر می‌شود. در این جستار، مطابقت نظریه محبت طوسی، با نظریه غایت‌گرایانه دیگرگروی و نوع‌دوستی سنجش شده است.</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.5pt"><span style="line-height:110%"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:120%"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif"><span style="line-height:120%">The issue of this article is the study of the place of love and friendship in social ethics from the perspective of Nasir al-Din Tusi. Al-Tusi considers society as a separate and independent body of a set of individuals who have different characteristics from individuals. Achieving civic prosperity or socialist perfection, which is the goal of al-Tusi&#39;s civil policy, requires a kind of unity, oneness that unites the people of society in relation to each other as a single person. To desire for this work is called love.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif">Al-Tusi models love as a kind of benevolent theory in a socialist position in the development of social morality, in as much as that the cause or reason for the diversity of cities is the circumstance of convergence in society that based on the type of beloved. The hierarchy of love, based on the diversity of the beloved (virtue or other benefits and pleasures), leads to the diversity of city for him. In this study, the compatibility of al-Tusi&#39;s theory of love with the teleological theory of altruism has been measured.</span></span></span></div> خواجه طوسی, محبت, دوستی, مدینه, نوع دوستی, اخلاق نیکی محور Khajeh Tusi, love, friendship, city, altruism, moral benevolent. 53 72 http://akhlagh.maaref.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-277-4&slc_lang=fa&sid=1 fereshte abolhassani niaraki فرشته ابوالحسنی نیارکی f.abolhasani@umz.ac.ir 10031947532846006714 10031947532846006714 Yes Assistant Professor at the Department of Islamic Philosophy and Theology of Mazandaran University. استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه مازندران