:: دوره 16، شماره 61 - ( پاییز 1402 ) ::
جلد 16 شماره 61 صفحات 110-91 برگشت به فهرست نسخه ها
نسبت فطرت و اخلاق از دیدگاه علامه طباطبایی
عصمت همتی*
استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان
چکیده:   (2603 مشاهده)
علامه طباطبایی بیش از دیگران به تبیین و تحلیل مسائل جدید فلسفه اخلاق بر اساس مبانی اسلامی پرداخته است. موضوع این نوشتار نسبت فطرت و اخلاق از دیدگاه علامه و روش پژوهش، توصیفی – تحلیلی است. بررسی دیدگاه علامه طباطبایی درخصوص تعیین خاستگاه ارزش‌های اخلاقی نشان می‌دهد که بدون اعتقاد به سرشت مشترک انسانی یا فطرت، سخن از ارزش‌های انسانی بی‌معنا و نفی فطرت اخلاقی به معنای پذیرش نسبیت ارزش‌ها و در واقع انکار اخلاق است. علی‌رغم ادعای قائلین به اخلاق مستقل از دین، سست شدن پایه باورهای دینی و نسبی‌گرایی کلیه معرفت‌های بشری دفاع معقول از ارزش‌های اخلاقی را ناممکن می‌سازد. ازنظر علامه در دو نظام اخلاقی، یعنی نظام اخلاقی یونان و نظام عام دینی، قبول قضایای پایه عقل عملی در حکم به حسن و قبح افعال امری اجتناب‌ناپذیر می باشد؛ اما در نظام توحیدی قرآن؛ تکیه اخلاق بر فطرت و دین آشکارتر است.
شماره‌ی مقاله: 5
واژه‌های کلیدی: نسبت اخلاق و فطرت، علامه طباطبایی، اخلاق توحیدی، نسبی گرایی.
متن کامل [PDF 293 kb]   (570 دریافت)    
نوع مطالعه: بنیادی | موضوع مقاله: فرا اخلاق(با رویکرد اسلامی)
دریافت: 1401/12/16 | پذیرش: 1402/8/10 | انتشار: 1402/8/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 16، شماره 61 - ( پاییز 1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها