:: دوره 16، شماره 60 - ( تابستان 1402 ) ::
جلد 16 شماره 60 صفحات 7-7 برگشت به فهرست نسخه ها
من» حقیقیِ انسان: مقوله‌ی پیونددهنده‌ی خداشناسی و اخلاق در اندیشه‌ی شهید مطهری (ره)
سعید پوردانش ، علینقی لزگی
چکیده:   (122 مشاهده)
استاد شهید مرتضی مطهری از جمله متفکران مسلمان است که کوشیده است نشان دهد وجود و حجیت اخلاق متکی بر خداوند است. مسأله‌ی محوری ما در این مقاله آن است که با نگاهی جامع به آثار شهید مطهری و بازسازی بخش‌های مختلف این آثار نشان دهیم که وی ابتنای وجود اخلاق بر خداشناسی را چگونه و با چه ایده‌ی وحدت‌بخشی توضیح می‌دهد. پاسخی که از متن آثار شهید مطهری به این پرسش می‌دهیم آن است که «من» انسان یک حقیقت ذومراتب است که مراتب پایین آن را می‌توان «من» پنداری نامید و مرتبه‌ی عالی را «من» حقیقی یا برتر.«من» حقیقی زاینده‌ی اخلاق است و خداوند «من» برتر انسان است. بنابراین، در واقع خداوند مبدأ، غایت و پشتوانه‌ی اخلاق است. بر این اساس، می‌توان گفت که من حقیقی انسان، مقوله‌ی پیونددهنده‌ای است که شهید مطهری از طریق آن ابتنای اخلاق بر خداشناسی را توجیه می‌کند.
واژه‌های کلیدی: اخلاق، «من» حقیقی، ناخود، خداشناسی، خودیابی، خودفراموشی، شهیدمطهری
     
نوع مطالعه: بنیادی | موضوع مقاله: فرا اخلاق(با رویکرد اسلامی)
دریافت: 1401/12/16 | پذیرش: 1402/4/10 | انتشار: 1402/4/10


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 16، شماره 60 - ( تابستان 1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها